وبلاگ شخصی علی

شعر پارسی قله های بسیاری دارد، در عرصه غزل سعدی می شود قله و در عرصه مثنوی سرایی مولانا و خلاصه در هر قالبی شاعری هست که زیبایی و شیوایی ذهن و زبانش او را به یکی از بزرگان ادبیات اصیل و گسترده کشورمان مبدل کرده باشد. بی شک در عرصه رباعی و رباعی سرایی خیام ماندگارترین نامی است که می درخشد. هرساله ۲۸ اردیبهشت ماه سالروز تولد وی را بهانه ای می دانیم برای بزرگداشت این فیلسوف و شاعر بزرگ و همیشه ماندگار.

از خاک برآمدن و در خاک شدن، در دست کوزه گر آمدن، کوزه شدن، دوباره گل شدن داستانی است که خیام آن را روایت می کند و حتی دسته ای که بر گردن کوزه است را دستی می داند که روزی و روزگاری بر گردن یاری بوده است... و گل را نیز دل می داند... اصلا هنر خیام در همین است، در اینکه گل را به دل مبدل می کند!